آتش سپندینه
آتش سپندینه:
آتش در اوستا«اتر»آمده است که آن را در پهلوی «اتر»یا «اتخش»ود رزبان پارسی «آذر»و«آتش»نیز گفته اند.آتش د راوستا پنج گونه است.
1-آذر برزی سونگه:بمعنای آتش بسیار سودمند.آتش سپندینه ای است که سرچشمه ی آن د ر آسمان قرارگرفته.این آتش در برابر اهورامزدا می سوزد وآتش آتشکده ها نیز از پرتو آن است.
2-آذروهوفزیان:این آتش غریزی است که در بدن انسانها وجانوران فروزان است
از این آتش است که بدن گرم بوده وجنبش وجریان بوجود می آید.
3-آذر اور وازیشنه:درنباتات می سوزد ودر چوب وجود داردوبه شوند سایش تولید می شود.
4-آذر وازشینه:آتشی است آسمانی، برقی جهنده است که در پهنه ی آسمان پخش می شود و دیوان را می راند.
5-آذر سپنیشته:زرتشتیان آتشی را که در بهشت فروزان است به این نام می خوانند.
که ما را از دین بهی ننگ نیست به گیتی، به از دین هوشنگ نیست
همه راه داداست وآیین مهــــــــــر نظر کن اندر شمار سپهـــــــــــــــر
هفت امشاسپندان:
یک)یگانگی هستی ویکتائی اهورا مزدا.واینکه همۀ جهان ومردم جهان ازیک گوهرند.
دو)وهومن: که اندیشه ی نیک است- وهمانا بهترین وپر بارترین ورساترین فکر واندیشه ی آدمی است که آدمی باید در دنیا به کار گیرد.
سه)اردیبهشت:ایمان داشتن به یک وجود پایدار،یا یک نظم وسیستم وهنجار پایدار بر جهان هستی که همانا راستی است- وپیروزی از آن با دل وجان لازم.
چهار)شهریور:همه ی مرد م باید در نگهداری این دولت خدائی با نظام اهورائی که حکومت راستی بر جهان است تلاش کنند.با پلیدیها وکژیها وکاستیها مبارزه کرده وآنها را ریشه کن سازند.
پنج) سپندارمذ.مهر:عشق پاک وفروتنی شایسته است.به دین معنا که همانا باید همچوپروردگارهمه چیز وهمه کس رادوست داشت.وبا همه مهربان بود.چون همۀ
زمین وجهان گوهر مهر در جهان مادی است. وباید از جهان مادی به نورمهر دست یافت.
شش) خرداد: ابادان ساختن گیتی وبه کما ل رساندن آن.یباید کوشید که دنیای آینده را بهتر از دنیای کنونی وگذشته ها ساخت.باید بر بدی ها وکمبود ها پیکار کرد وبرنیکی ها افزود.
هفت) امرداد: معراج یا وارستگی بر جهان بینی زرتشتی.که این راه نا میرا شدن
است.وجاودانی.