به نام خدا         و          به نام اهورا مزدا

سرود ای ایران

تاریخچه:

در27 مهر سال 1323خورشیدی در تالار دبستان نظامی تهران ( دانشکده افسری کنونی) بد نبال اشغال ایران با همکاری .

1-حسین گل گلاب :فرزند ایوب خان نقاش روزگار قاجار بود.در سال 1276 زاده شد.و در دبستان علمیه ودارالفنون آموزش یافت.پس از گرفتن دکترای علوم در دانشگاه تهران تا سال 1345 به آموزش می پرداخت.

وی بدلیل دلبستگی به زبان فارسی به هموندی فرهنگستان زبان در آمد.و واژگان پارسی فراوانی در زمینه علوم طبیعی پیشنهاد داد.

2-روح الله خالقی:در سال 1285 در کرمان زاده شد.وی دانش آموخته زبان وادبیات فارسی از دانشگاه

تهران بود.موسقی را نزد علی نقی وزیری آموخت.وی آهنگ سازی این شاهکار میهنی را بر دوش گرفت.

3-غلام حسین بنان:در سال 1290 در قلهک تهران به دنیا آمد. پدرش کریم خان بنان الدوله ی نوری و مادرش که نیایش به شاهزاده رکن الدوله برادر ناصرالدین شاه می رسید.

                                    ای ایرا ن

ای ایرن ای مرز پر گهر                                                                                             

ای خاکت سرچشمه ی هنر

                              دور از تو اندیشه بدان                                                                               

                              پاینده مانی تو جاودان

         ای دشمن ار تو سنگ خاره ای من آهنم                                              

            جان من فدای خاک پاک میهنم

مهر تو چون شد ،پیشه ام

                          دور از تو نیست اندیشه ام

        در راه تو کی ارزشی دارد این جان ما

       پاینده باد خاک ایران ما

                                           سنگ کوهت در و گوهر است

                                          خاک دشتت بهتر از زر است

     مهرت از دل کی برون کنم

                               برگو بی مهر تو چون کنم

              تا گردش جهان و دور آ سمان به پا ست

                                              نور  ایزدی   همیشه  راهنمای ماست

مهر تو چون ،شد پیشه ام  

                دور از تو نیست  اندیشه ام

                                در راه تو  کی ارزشی دارد این جان ما

                                                   پاینده باد خاک ایران ما

ای ایرن ای خرم بهشت من

روشن از تو سرنوشت من

                                                        گر آتش بارد به پیکرم

                                                       جز مهرت در دل نپرورم

  از آب و خاک ومهر تو سرشته شد گلم

                                      مهر اگر برون رود گلی شود د لم

مهر تو چون شد پیشه ام         دور از تو نیست اندیشه ام

در راه تو کی ارزشی دارد این جان ما           پاینده باد خاک ایران ما

                

:

این سرود پس از اجرا به اندازه ای شور انگیز بود .که وزیر فرهنگ وقت گروه را به مرکزپخش صدا فرستاد و پس از ضبط .همه روزه از رادیو تهران پخش میشد.

اجرای اولیه این سرود نا یاب است.و دگر بار در سال های 1337 تا 1342 در برنامه گلها

توسط غلامحسین بنان هجرا شد.

این سرو از میهنی ترین و شورانگیز ترین سردو های ایران زمین است.