شعر شوشتری
« انتظار»
هّمـچـِه مـجنون همه دُ ونِن که مُ حِـیرونِ تُـنُـم زار و سرگشته به صحرا و بیــا بُـونِ تـُنـُـم
عشـق تـُن، در بـِدّرُم کــُرد وادین کـُرد بـه دّ رُم
دل و دیـن داده و سـُختـِه تـَـشِ هـِجــرونِ تـُنـُم به سّـرِ زلـفِ تـو سـوگنـد ،که به بنـدُ م کـُردی کـُشتۀهردو تـیـا و قــدِ مـُــوزون تـُنـُــم بـِسُـمّه سّـر پّـرِ سُـوزِت لـِفِ بلنــل لُــونـَـه خـار مّـزّن دِلـمَـه ، کـه شـیـدا وغَـزَلخُـونِ تُنُم شـوو روز هِـی بـه گّـدوئی دّ رِخُونّـت نِشسّم آرزومنــدِ تیـکِـه نُـونـی اّ اِحسُـونِ تُـنُـم بّس کـه اِمـروز و صّـبـام کـردی و بازیم دادی هّمـچِـه گُـوی ،بازیچـۀ بـازی مِــیدُونِ تُـنُـم ریتّـه تـا کِـی مّـخـی پّنـهُـون کُنی زیـِراُورِ سـیّـه تُـنُـم اّ ریِـت بُـرقّــنّـه وّردار ، کـه پّـریـشُـونِ وّخـتِـشّـه تـا بـه وّرُم اُ یی ، که لِــیلُـم کُـردی تـشنــۀ اُ ووِی اّ او لّـعــلِ بّــدّ خشُــونِ تُـنُـم شاعر :صالحه